Wim Houben I Home I Over I Abonneer


De zakenman en de visser

Een Amerikaanse zakenman is op vakantie in Sicilië, vlakbij Catanië.

Laat op de avond rinkelt zijn telefoon. Werk.

Hij neemt op, luistert, knikt, antwoordt, en legt neer.

Met een zucht trekt hij zijn schoenen aan en gaat even wandelen om zijn hoofd leeg te maken.

Op de pier ziet hij een kleine boot met een visser en een paar glimmende blauwvintonijnen.

Hij feliciteert de visser met zijn vangst en vraagt nieuwsgierig: "hoe lang doe je er eigenlijk over om deze vissen te vangen?"

"Niet zo lang", antwoordt de visser.

De Amerikaan kantelt zijn hoofd en fronst.

"Maar, waarom werk je niet langer om meer vis te vangen?"

"Ik heb genoeg om mijn zaak te doen draaien en mijn familie te onderhouden", zegt de visser terwijl hij de vissen één voor één in een mand legt.

"En, wat doe je dan met de rest van je tijd?" vraagt de Amerikaan.

De visser kijkt op, veegt zijn handen aan zijn broek, en glimlacht.

"Ik slaap uit en speel met de kinderen. Ik verkoop vis op Piazza Alonzo di Benedetto. Ik drink koffie met mijn kameraden, en 's avonds kuier ik door het dorp met mijn vrouw. Ik heb een druk leven, signore."

De Amerikaan lacht, schudt zijn hoofd en slaat de armen over elkaar.

"Luister, ik heb een Harvard diploma en kan je helpen. Je moet langer vissen zodat je op termijn een grotere boot kan kopen. Met die boot zou je meer vangen, en zou je na verloop van tijd meerdere boten kunnen kopen. Voor je het weet, heb je een hele vloot."

"En dan, in plaats van je vis te verkopen op de markt, zou je een goed georganiseerde, internationale onderneming leiden."

"Maar signore, hoe lang zou dat dan duren?"

"Vijftien, misschien twintig jaar. Vijfentwintig max," antwoordt de Amerikaan.

De visser krabt aan zijn kin.

"En dan wat, signore?"

"Dat is het beste. Wanneer de tijd rijp is, verkoop je je aandelen en word je stinkend rijk."

"Beeld het je in", zegt hij overtuigend.

"Je zou miljoenen verdienen!"

"Maar wat dan, signore?"

De Amerikaan leunt acherover en spreidt zijn armen.

"Dan zou je verhuizen naar een kustdorpje waar je kan uitslapen, een beetje vissen, met de kinderen spelen, koffie drinken met je kameraden, en 's avonds door het dorp kuieren met je vrouw."