Wim Houben I Home I Over I Abonneer
Tijdens de oliecrisis van de jaren '70 werd in Nederland een groepje onderzoekers ingeschakeld om het energieverbruik van de bevolking in kaart te brengen.
In een buitenwijk van Amsterdam deden ze een opmerkelijke bevinding. Sommige gezinnen verbruikten tot wel 30% minder energie dan hun buren, ondanks hun identieke huizen en gelijke energietarieven.
Wat bleek? In sommige huizen hing de elektriciteitsmeter in de kelder, ver buiten het gezichtsveld van de bewoners. In andere huizen stond de meter in de inkomhal, zichtbaar voor iedereen die de deur binnenstapte.
En zoals je kan raden: de gezinnen die dagelijks oog in oog stonden met hun meter, verbruikten minder energie.
Het menselijk lichaam heeft 11 miljoen receptoren, waarvan 10 miljoen voor zicht. Visuele prikkels, zoals de elektriciteitsmeter, hebben daarom een enorme impact op onze keuzes.
Door je blootstelling aan visuele prikkels te vergroten of te verkleinen, kan je dus je gedrag subtiel sturen, zonder dat het enige mentale inspanning kost.
Wil je piano leren spelen? Zet hem dan niet in een vergeten hoekje van de logeerkamer, maar in het midden van de living. Wil je dat tv-kijken niet de standaard avondactiviteit is? Zet dan geen flat screen voor je zetel, maar gebruik een beamer die je na elke sessie weer netjes opbergt.
Dit is natuurlijk geen exacte wetenschap, maar een uitnodiging om te experimenteren en te ontdekken wat voor jou werkt.
Want een kleine aanpassing in wat je ziet, is een grote verandering in wat je doet.